به گزارش خبرنگار مثلث انرژی، درحال حاضر تعاملات بازار انرژی روند منظم و سیکل حساب شده ای را دراختیار ندارد. تنش ها با سایه افکنی جنگ سرنوشت دنیای انرژی را در هاله ای از ابهام فروبرده است. اما دراین وادی خاکستری ممکن است در جوار خرابی های تاسیسات نفتی و پتروشیمی  چراغ بازار کار برای سایر کشورها روشن شود و به قول معروف از آب گلالود جنگ ماهی صید کنند.

پرواضح است که با خرابی های تاسیسات نفتی و پتروشیمی نخستین امری که به چشم خواهد آمد موضوع جبران کسری انرژی است.

ایران نیز درپی حملات دشمن رژیم صهیونیستی-آمریکایی از این قاعده مستثنی نبوده، بنا به اذعان مسئولان وزارت نیرو، در پی جنایات جنگی تحمیل شده به کشور آنگونه که مدیرعامل توانیر خبر داده است  خسارت‌های سنگین وارد شده به صنعت برق در پی 40 روز تجاوز، گویای  کاهش ۴۲۰۰ مگاواتی توان شبکه و آسیب‌ دیدگی بیش از ۲ هزار نقطه می باشد. آن هم در شرایطی که فصل گرما میزان مصرف برق را به شدت افزایش داده است.

بنابراین مدیریت صنعت برق باید تاکتیک متفاوتی را دراین راستا اتخاذ کند تا چراغ بخش خانگی و صنعتی خاموش نماند. صنعت پتروشیمی یکی از مهمترین بازارهای مصرف در حوزه برق محسوب می شود. یکی از اهرم های کلیدی در ارزآوری کشور.

به همین منظور بتازگی معاون وزیر نیرو از برنامه‌ریزی برای واردات ۴۵۰ مگاوات برق از ترکیه برای تأمین برق شرکت‌های پتروشیمی خبر داده  و گفته است: هم‌اکنون نیز سالانه حدود ۵۰۰ مگاوات برق از ترکمنستان و ارمنستان وارد کشور می‌شود؛ اقدامی که ضمن کمک به پایداری تأمین برق، مصرف سوخت در داخل را نیز کاهش می‌دهد.

مصطفی رجبی‌مشهدی، با اشاره به برنامه‌های وزارت نیرو برای تقویت تأمین برق صنایع بزرگ، اعلام کرده است: در ادامه سیاست واردات، وزارت نیرو در تلاش است ۴۵۰ مگاوات برق نیز از ترکیه برای تأمین برق شرکت‌های پتروشیمی وارد کند.

به گفته معاون وزیر نیرو، قراردادهای مربوط به این موضوع برای شرکت‌های پتروشیمی آماده شده و در حال حاضر، روند اجرایی آن در انتظار اقدام این شرکت‌هاست.

به اعتقاد مدیران وزارت نیرو، این اقدام علاوه بر کمک به تأمین برق مورد نیاز کشور، در کاهش مصرف سوخت نیروگاه‌های داخلی نیز مؤثر خواهد بود؛ زیرا با واردات برق، بخشی از نیاز مصرف بدون استفاده از سوخت داخلی تأمین می‌شود.

بهره‌گیری از ظرفیت تبادل و واردات برق، یکی از راهکارهای مهم وزارت نیرو برای تقویت پایداری شبکه و پشتیبانی از تأمین برق بخش صنعت، به‌ویژه صنایع انرژی‌بر، محسوب می‌شود.

حال باید دید از این نمد جنگی که برای سایر کشورها در ارزآوری انرژی کلاهی بافته شده است، سازو کار این تبادل به چه شکل رقم خواهد خورد. آیا تهاتر جدیدی در راه خواهد بود؟ تا یک پرونده انرژی دیگری در رفت و برگشت این تبادل رقم بخورد؟ آیا صنعت پتروشیمی که یک پای این قرارداد است در ازای صادرات برخی  محصولات در قالب تهاتر برق خود را تامین خواهد کرد؟

انتهای پیام