این روزها در همجواری اخبار مربوط به جنگ و تحلیل های متعدد صنایع همچنان به حیات خود ادامه می دهند. انتشار خبرهای مربوط به انتصاب نیز از آن دست موضوعاتی است که رویکرد سازمان ها و شرکت ها را نسبت به مسیری که در پیش دارند مشخص می کند. حوزه روابط عمومی بعنوان شاهرگ اصلی فرآیند ارتباطات و اطلاع رسانی نیز از این قاعده مستثنی نیست.
به گزارش مثلث انرژی، خوشبختانه وزارت نفت در حوزه روابط عمومی، رویکرد و مسیری قابل دفاع در پیش گرفته است.
سامان قدوسی، مدیرکل روابط عمومی و سخنگوی وزارت نفت پیش از این در جلسه ای با حضور مدیران و روسای روابط عمومی از برنامه تدوین طرح تحول روابط عمومی با نگاه به نیازهای آتی و نظام‌نامه جامع روابط عمومی‌های صنعت نفت به‌عنوان یک سند بالادستی خبر داده بود. ناگفته نماند که خواستار متحول شدن در این عرصه نشان از ضرورت رهایی از پیله سنتی و درحاشیه قرار داشتن روابط عمومی ها در بدنه سازمانی دارد.
اکنون کشور در شرایط خاص پساجنگ و شبه جنگ به سر می برد بنابراین شیوه تولید محتوا و مدیریت رسانه بویژه در صنعت نفت از اهمیت خاصی برخوردار می شود. حوزه روابط عمومی را نباید دست کم گرفت. یکی از کانال های اصلی فرآیند دیپلماسی خارجی از شریان روابط عمومی در هیبت مدیریت رسانه ای عبور می کند. این گویای همان جنگ نرم و جهاد تبیینی است که مورد تاکید قائد شهید امت بوده است.  یکی از این حلقه های میانی برای اتصال این زنجیره مدیریتی موضوع، انتصاب است. امری که با انتخاب و تصمیم همراه می شود و آینده اطلاع رسانی را ترسیم می کند.
اخیراً مدیرعامل شرکت ملی گاز  محمد عسگری را به عنوان سرپرست روابط عمومی شرکت ملی گاز ایران منصوب کرده است.
عسگری از جمله مدیران پیشکسوت در عرصه اطلاع رسانی و روابط عمومی قلمداد می شود؛ مدیری استخوان خورد کرده که تا پیش از این نیز  بر مسند مدیریت روابط عمومی در شرکت مهندسی و توسعه گاز و همچنین شرکت ملی گاز تکیه زده بود تا اینکه سال 1401از این بدنه جدا می شود.
این انتصاب حکایت از آن دارد که صنعت گاز، حوزه روابط عمومی را به خوبی درک کرده است. به کار گماشتن تیم مسلط به فرآیند رسانه ای الگویی  است که باید به سایر ارگان های مهم در صنعت نفت و پتروشیمی تسری یابد.
تعامل سازنده با رسانه ها و در قد و قامت یک سخنگو ظاهر شدن یکی از فاکتورهای مهم  کاراکتر استاندارد در مدیریت روابط عمومی قلمداد می شود.
نکته مهم تر آنکه اگر تاپیش از این در پرونده های مهم و فرامرزی مانند اختلاف گاز ایران و ترکمنستان ضرورت مدیریت رسانه ای در کنار مدیریت فنی و حقوقی  به صورتی محرز دیده می شد اما امروز و در شرایط جنگ و در خط مقدم این ضرورت به سطحی ملی و راهبردی ارتقا پیدا کرده است. جایی که ر وابط عمومی صرفا تریبونی برای اطلاع رسانی صرف قلمداد نمی شود و یک پروسه معمول در انتصابات اداری به چشم نمی آید، بلکه بخشی از سازوکار دفاع از اعتبار و منافع صنعت نفت تلقی می شود. بنابراین باید در تعیین این مخاطب خاص حساسیتی به مراتب بیشتر لحاظ کرد.

انتهای پیام